İlk yazının bu kadar zor yazılacağını hiç düşünmemiştim. Blogger aleminin tecrübesiz kullanıcısı olarak öncelikle tasarım şablonlarının içinde kayboldum. Her sabah, hatta bazen günün değişik saatlerinde birkaç kez blog yazan eşime hayret ettim. Daha öncesinde başarısız denemelerim olmuştu. Eşimin zoruyla denediğim bu yazılarımı ben bile beğenmedim. Bu yüzdendir ki o yazılar artık sanal dünyanın şehir çöplüklerinde. Tabi o yazıları nasıl sildiğimi ne siz sorun ne de ben anlatayım. Blogger aleminde bir yazıyı ortadan kaldırmak atomu parçalamaktan daha zor. Böyle böyle gelişecek sanırım benim blog'um da. Eşimin performansına ulaşmam biraz zor tabi. Sanal alemde FERULAGO olarak bilinir kendisi, yedi yıllık eşim, bebeklerimin annesi.
Bugünlerde karmaşık duygular içerisindeyim. İnsanın hayatında ender rastlanacak anlar bunlar. 9 Kasımda geldi dünyaya bebeklerimiz. Yüzde yüz yerli sermaye ile üretilmiş dünya tatlısı biri annesi gibi kumral diğeri benim gibi esmer, biri kız diğeri erkek iki minik hatta miniminnacık, küçük insan.
Kadınlar bebekler anne rahmine düştüğü günden itibaren hazır olurlarmış anneliğe, daha ilk günden farkındalar herşeyin. Erkekler baba olduklarını ilk kucaklarına aldığında, ilk baba kelimesini duydularında yavrularından ya da ne bileyim değişik durumlarda anlarlar, farkına varırlarmış. Ben de tabiki ilk olarak o minikleri kucağıma aldığımda farkına vardım hayatımdaki eksiklerin tamamlandığının. Yüzlerine baktığımda, minik ayaklarına dokunduğumda, kokladığımda, bakıştığımızda ve beni en çok etkileyeni minik elleriyle parmağımı kavradıklarında eşsiz bir deneyimin başında olduğumu anlıyorum.
Benden şimdilik bu kadar... Her ayrıntıyı umarım yazabilir, paylaşabilirim. Ayrıntı demişken, minik ayrıntılar bile hayatınızı değiştirebilir, sizi mutlu edebilir yeter ki farkında olun. Benim ilk kez banyoda traş olurken bir ayrıntıyı farketmem gibi: yıkanmış ve kurumaya bırakılmış, neredeyse mandal boyutunda biri pembe diğeri sütlü kahve iki çift minik çorap :)
Canım yavrularım hoşgeldiniz dünyamıza. Sizi ve annenizi çok seviyorum.
Kadınlar bebekler anne rahmine düştüğü günden itibaren hazır olurlarmış anneliğe, daha ilk günden farkındalar herşeyin. Erkekler baba olduklarını ilk kucaklarına aldığında, ilk baba kelimesini duydularında yavrularından ya da ne bileyim değişik durumlarda anlarlar, farkına varırlarmış. Ben de tabiki ilk olarak o minikleri kucağıma aldığımda farkına vardım hayatımdaki eksiklerin tamamlandığının. Yüzlerine baktığımda, minik ayaklarına dokunduğumda, kokladığımda, bakıştığımızda ve beni en çok etkileyeni minik elleriyle parmağımı kavradıklarında eşsiz bir deneyimin başında olduğumu anlıyorum.
Benden şimdilik bu kadar... Her ayrıntıyı umarım yazabilir, paylaşabilirim. Ayrıntı demişken, minik ayrıntılar bile hayatınızı değiştirebilir, sizi mutlu edebilir yeter ki farkında olun. Benim ilk kez banyoda traş olurken bir ayrıntıyı farketmem gibi: yıkanmış ve kurumaya bırakılmış, neredeyse mandal boyutunda biri pembe diğeri sütlü kahve iki çift minik çorap :)
Canım yavrularım hoşgeldiniz dünyamıza. Sizi ve annenizi çok seviyorum.
7 yorum:
Zevkle, hatta ağlayarak okudum yazını. Ne de güzel anlatmışsın hayatım. Karının ancak yaza yaza ulaştığı anlatım yeteneğine (ki ne kadar iyidir tartışılı) sen zaten sahipsin gördüğüm kadarıyla. Yazılarının devamını merakla bekliyorum.
Gözlerim dolu dolu boğazımda koca bir düğüm içimden maşallah diyerek okudum yazınızı...
En başından beri eşinizin yolcuğunu 1 yıldan fazla takip eden biri olarak özel günlerde eşinize gösterdiğiniz özen ve yapmış olduğunuz sürprizler ile ne kadar özel biri olduğunuzu gösterdiniz ...
Şimdi evlatlarınız ve eşinizle birlite sağlıklı huzurlu bir ömür diyorum
Veee bol bol yazı tabi :)
Hoşgeldiniz
bir baba bloğu okumak zevkli olacak beklemedeyim.Erkekler hangi yollardan,duygulardan geçiyor bu süreçte okumak isterim.
Sevgilerimle
öncelikle benim için çok özel bir yere sahip olan "elçin'in yeri" ne teşekkür etmek istiyorum. çünkü kayıtlı ilk ve tek izleyicim. ben de geldim aranıza umarım sık sık yazabilirim. teşekkür ederim :)
ferul biz buna duyguların dışavurumu diyoruz, dilimiz döndüğünce anlatmaya çalışacağım. beni izlemeye devam et, bu arada çocuklardan biri ağlıyor sanırım. hadi koş bakalım benim blogsal işlerim var :)
serrose eşimden çok dinledim seni, umarım benim yazılarımı da beğenirsin.sevgiler bizden...
Aşkolsun hayatım, ben senin izleyicindim ama tasarımı değiştirip eski ve yegane yazını silince izleyici listen de ortadan kaybolmuş. Hatta İlkay da vardı galiba.
Hoşgeldiniz, bir baba blogu okumak çok zevkli olacak.Eşinizin blogunda gördüğüm o minikler çok tatlı ,Allah uzun ömürler versin ...
çoook teşekkür ederim Nalan, dilim döndüğünce yazmaya çalışayım diyorum. :)
Yorum Gönder